من گرفتم تو نگیر
زن گرفتم شدم ای دوست به دام زن اسیرمن گرفتم تو نگیر چه اسیری که ز دنیا شده ام یکسره سیرمن گرفتم تو نگیر بود یک وقت مرا با رفقا […]
دیوان ایرج
دل به کف غصه نباید سپرد
طبع من این نکته چه پاکیزه گفت سهل بود خوردن افسوس مفت مردم این ملک ز که تا به مه هیچ ندانند جز احنست و زه هر کسی اندر غم […]
پدر ﺳﻮﺧﺘﻪ
ﺁﺏ ﺣﯿﺎﺕ ﺍﺳﺖ پدر ﺳﻮﺧﺘﻪ حَبّ ﻧﺒﺎﺕ ﺍﺳﺖ پدر ﺳﻮﺧﺘﻪ ﻭﻩ ﭼﻪ ﺳﯿﻪ ﭼﺮﺩﻩ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺷﮑﻼﺕ ﺍﺳﺖ پدر ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺁﺏ ﺷﻮﺩ ﮔﺮ ﺑﻪ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﺑﺮي ﺗﻮﺕ ﻫﺮﺍﺕ […]
انتقاد از قمه زنان
زنقحبـــه چـــه ميکـــشي خـــودت را ديگــــــر نــــــشود حــــــسين زنــــــده کشتند و گذشت و رفـت و شـد خـاک خــــاکش علــــف و علــــف چرنــــده مـــن هـــم گـــويم يزيـــد بـــد بـــود لعنـــــت بـــــه […]
تصويرِ زن
بــــــر ســــــردر كاروانــــــسرايي تــــصوير زنــــي بــــه گــــچ كــــشيدند اربــــاب عمــــايم ايــــن خبــــر را از مخبـــــــر صـــــــادقي شـــــــنيدند گفتنـــد كـــه وا شـــريعتا، خلـــق روي زن بـــــــينقـــــــاب ديدنـــــــد آســــيمه ســــر از درون […]
مزاح با يكي از دوستان
چند تو را گفتم اي کمال مخـور کيـر تـــا نـــشوي مبـــتلا بـــه رنـــج بواســـير چون به جوانـب تـو پنـد مـن نـشنيدي رنج بواسير کـش کنـون کـه شـدي پيـر کيــــر بواســــير […]
دوزخ
به قدر فهم تـو كردنـد وصـف دوزخ را كه مار هفـت سـر و عقـرب دو سـر دارد خداي خواهد اگـر بنـده را عـذاب كنـد ز مــــار و عقــــرب گزنــــده تــــر […]
مادر
گوينــــد مــــرا چــــو زاد مــــادر پــستان بــه دهــن گــرفتن آموخــت شـــــبها بـــــر گـــــاهواره مـــــن بيــدار نشــست و خفــتن آموخــت دســـتم بگرفـــت و پـــا بپـــا بـــرد تــــا شــــيوه راه رفــــتن آموخــــت […]
شراب
ابلـــيس شـــبي رفـــت بـــه بـــالين جـــواني آراســته بــا شــكل مهيبــي ســـَر و بـَـــر را گفتــا كــه مــنم مــرگ و اگــر خــواهي زنهــار بايــد بگزينــي تــو يكــي زيــن ســه خطــر را […]
نکته
طبـــع مـــن ايـــن نكتـــه چـــه پـــاكيزه گفـــت ســــهل بــــود خــــوردن افــــسو ِس مفــــت مــــردم ايــــن ملــــك ز كــــه تــــا بــــه مــــه هــــــيچ نداننــــــد جــــــز احــــــسنت و زه هركــــسي انــــدر غــــم […]