چند تو را گفتم اي کمال مخـور کيـر تـــا نـــشوي مبـــتلا بـــه رنـــج بواســـير چون به جوانـب تـو پنـد مـن نـشنيدي رنج بواسير کـش کنـون کـه شـدي پيـر کيــــر بواســــير […]

به قدر فهم تـو كردنـد وصـف دوزخ را كه مار هفـت سـر و عقـرب دو سـر دارد خداي خواهد اگـر بنـده را عـذاب كنـد ز مــــار و عقــــرب گزنــــده تــــر […]

اي خايـــه! بـــه دســـت تـــو اســـيرم بنمـــــوده يـــــي از جمـــــاع ســـــيرم دســتم نــشود بــه تخــم َكـــــس بنــد تـــا بـــادِ تـــو كـــرده دســـتگيـــرم چنــدان نــشوي تــو خــوب تــا مــن از حــــسرت […]

کرسی به انگشتانِ پا از زیرِ کرسی ز کُس‌ها کرده‌ام احوالپرسی

گوينــــد مــــرا چــــو زاد مــــادر پــستان بــه دهــن گــرفتن آموخــت شـــــبها بـــــر گـــــاهواره مـــــن بيــدار نشــست و خفــتن آموخــت دســـتم بگرفـــت و پـــا بپـــا بـــرد تــــا شــــيوه راه رفــــتن آموخــــت […]

ابلـــيس شـــبي رفـــت بـــه بـــالين جـــواني آراســته بــا شــكل مهيبــي ســـَر و بـَـــر را گفتــا كــه مــنم مــرگ و اگــر خــواهي زنهــار بايــد بگزينــي تــو يكــي زيــن ســه خطــر را […]

طبـــع مـــن ايـــن نكتـــه چـــه پـــاكيزه گفـــت ســــهل بــــود خــــوردن افــــسو ِس مفــــت مــــردم ايــــن ملــــك ز كــــه تــــا بــــه مــــه هــــــيچ نداننــــــد جــــــز احــــــسنت و زه هركــــسي انــــدر غــــم […]

اي نكويـــــان كـــــه در ايـــــن دنياييـــــد يـــــا از ايـــــن بعـــــد بـــــه دنيـــــا آييـــــد ايــن كــه خفتــه اســت در ايــن خــاك مــنم ايــــــرجم، ايــــــرج شــــــيرين ســــــخنم مــــــدفن عــــــشق جهانــــــست اينجــــــا يــــك […]

شـــــنيدم يـــــاوه گـــــويي هـــــرزه پـــــويي گــــــدايي، ســــــفله اي، بــــــي آبرويــــــي چــــــو اشــــــعار حجــــــابم را شــــــنيده حجـــــاب شـــــرم و عفـــــت را دريـــــده زبـــــان بگـــــشاده بـــــر دشـــــنام بنـــــده بــــه زشــــتي يــــاد كــــرده […]

در مورد انگیزه سرودن عارف نامه چندین روایت وجود دارد. می‌گویند ایرج انتظار داشته که عارف هنگام ورود به مشهد به منزل او بیاید و میهمانش شود که نه تنها […]