پیل اگر زخم سیخ او بیند مرگ را بر حیات بگزیند کودکی گر به خشک بسپوزد کونش تا روز حشر می سوزد

دوش گفتم ز عشق توبه کنم که گه رفتن از جهان آمد توبه کردم ازین سخن، که مرا یاد آن یار دلستان آمد بر زبان نام کون او بردم کیر […]

ابومحمد مُصلِح بن عَبدُالله مشهور به سعدی شیرازی و مشرف الدین (۶۰۶ – ۶۹۱ هجری قمری) شاعر و نویسندهٔ پارسی‌گوی ایرانی است. شهرت او بیشتر به خاطر نظم و نثر […]

جـــز گـــه و گنـــد و کثافـــت چيـــزي انــــدر ايــــن شــــهر نديــــدم بنــــده هـــر کجـــا شـــهر مـــسلمانان اســـت از گــــــه و گنــــــد بــــــود آکنــــــده گـــه بـــه گـــور پـــدر آنکـــه نوشـــت کيـــــر […]

زنقحبـــه چـــه ميکـــشي خـــودت را ديگــــــر نــــــشود حــــــسين زنــــــده کشتند و گذشت و رفـت و شـد خـاک خــــاکش علــــف و علــــف چرنــــده مـــن هـــم گـــويم يزيـــد بـــد بـــود لعنـــــت بـــــه […]

یک کنیزک یک خری بر خود فکند   از وفور شهوت و فرط گزند آن خر نر را بگا خو کرده بود خر جماع آدمی پی برده بود یک کدویی […]

چند تو را گفتم اي کمال مخـور کيـر تـــا نـــشوي مبـــتلا بـــه رنـــج بواســـير چون به جوانـب تـو پنـد مـن نـشنيدي رنج بواسير کـش کنـون کـه شـدي پيـر کيــــر بواســــير […]

به قدر فهم تـو كردنـد وصـف دوزخ را كه مار هفـت سـر و عقـرب دو سـر دارد خداي خواهد اگـر بنـده را عـذاب كنـد ز مــــار و عقــــرب گزنــــده تــــر […]